Petrus de Crehel

Petrus was oorspronkelijk een vazal uit Cremisal, tegenwoordig geïdentificeerd als het dorpje Cremisay nabij Châteaudun (Eure-et-Loir). Hij was vermoedelijk familie van Albericus de Cremesi, een tijdgenoot die eveneens als ridder wordt vermeld in oorkonden uit die periode.

Zijn familie verwierf later aanzienlijke invloed in Bretagne, waar zij de heerlijkheid Créhen bezaten. Rond het jaar 1092 had de familie grote invloed op de kuststreek van de huidige Smaragdskust, waaronder de gronden van Cap Fréhel. In de 11e eeuw schonk de familie landerijen in de parochie Pléhérel aan de Abdij van Saint-Jacut om de spirituele bescherming van de familie te waarborgen. Deze vroege feodale machtsbasis vormde de historische context waarin later versterkingen zoals Fort La Latte ontstonden.

In de vroege 12e eeuw trok Petrus naar het Heilige Land om als kruisvaarder te dienen in het leger van het Koninkrijk Jeruzalem onder koning Boudewijn II van Jeruzalem (†1131).

Zijn aanwezigheid is officieel vastgelegd in de Regesta Regni Hierosolymitani. Uit documenten uit het jaar 1129 blijkt zijn betrokkenheid bij belangrijke diplomatieke en religieuze handelingen:

• Hij trad op als getuige bij een schenking door Willem van Bures, de prins van Tiberias, aan de kerk van de Heilige Maria in de Josaphatvallei (RRH nr. 121).
• Hij wordt vermeld als getuige bij een verkoop door S. Gauterio (RRH nr. 128).

Het feit dat hij als getuige verscheen in akten van de hoogste adel van Galilea, wijst op een erkende status binnen de militaire en politieke elite van de kruisvaardersstaten.