Naar inhoud springen

Evangeliarium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Deel van de serie over
kerkelijk gerei
gebruikt in de liturgie
Monstrans.jpg

Het evangeliarium is de uit het Latijn afkomstige benaming voor het handschrift of boek dat de vier canonieke evangeliën bevat of die gedeelten van de evangeliën die in de Katholieke Kerk tijdens de mis gedurende het jaar worden voorgelezen of gezongen (perikopen).[1][2] In het laatste geval wordt het ook evangelistarium genoemd.[3]

Evangeliaria zijn vanwege hun belangrijke functie in de liturgie vaak kunstzinnig vormgegeven. Veel bekende middeleeuwse handschriften zijn evangeliaria. Het evangeliarium wordt gezien als symbool van de aanwezigheid van Christus, wiens leven in de evangeliën wordt beschreven en wordt daarom in de katholieke liturgie met de grootste eerbied omgeven: het wordt bewierookt en de lezer van het evangelie kust het boek na de lezing.

Boek Inhoud Doel
Evangeliarium Bevat de vier canonieke evangelies en/of de perikopen gebruikt bij het voorlezen van het evangelie in de mis
Evangelistarium Historisch boek met naast evangelieteksten voor liturgisch gebruik; is vergelijkbaar met het evangeliarium een bredere historische verzamelterm uit een oudere traditie
Epistolarium Epistellezingen: Paulusbrieven, katholieke brieven, Handelingen van de apostelen gebruikt voor de 1e of 2e lezing
Lectionarium Alle lezingen die nodig zijn tijdens de liturgie van de mis: Oude Testament, psalmen, epistels,evangelie complete bron voor alle lezingen tijdens de Eucharistieviering; een praktisch handboek voor priesters

Evangelistaria en epistolaria verdwenen ten gunste van het lectionarium.

Bekende exemplaren

[bewerken | brontekst bewerken]
Evangeliarium van Egmond, negende eeuw (KB)
Evangeliarium, Maasland, tweede helft twaalfde eeuw (KB)

Evangelistaria

[bewerken | brontekst bewerken]
  • H. Leclercq, Evangéliaire, in: F. Cabrol en H. Leclercq, Dict. d'archéologie chrétienne et de liturgie, v(1922), kol. 775-845.
[bewerken | brontekst bewerken]