Grafsteen Krayenhoff
| Grafsteen van baron Krayenhoff: Cornelius Rudolphus Theodorus Krayenhoff werd op 2 juni 1758 in Nijmegen geboren als zoon van een militair ingenieur. Hij studeerde filosofie en medicijnen aan de Hoge School van Harderwijk en vestigde zich in 1782 als arts in Amsterdam. Omdat hij aanhanger was van de patriotten, moest hij deze stad in 1795 ontvluchten, maar nog hetzelfde jaar keerde hij er terug, als militair commandant van de stad. Zijn kennis van vestingbouw, die hem als kind al door zijn vader was bijgebracht, leidde hem naar hoge functies in de genie van het leger. In 1809 werd Krayenhoff zelfs Minister van Oorlog onder koning Lodewijk Napoleon. In 1813 herwon Nederland zijn onafhankelijkheid na een periode van zo'n 19 jaar Franse bezetting. Koning Willem I benoemde Krayenhoff in 1814 tot inspecteur-generaal der Fortificaties en gaf hem de opdracht om de landsverdediging te organiseren. In 1815 kreeg hij de adellijke titel 'baron'. Onder leiding van Krayenhoff werden vele verdedigingswerken gebouwd en vernieuwd. Zo ook in de omgeving van Nijmegen. Op de Hunnerberg werd in 1817 het fort Sterreschans gebouwd en ten noordwesten van de stad, aan de oever van de Waal, verrees in de jaren 1824-1831 een fort dat naar de baron zelf werd vernoemd: fort Krayenhoff. In 1830 ging Krayenhoff met pensioen en keerde hij terug naar zijn geboortestad, waar hij op 24 november 1840 overleed. Hij werd begraven in een kelder in zijn 'eigen' fort. Op last van koning Willem II werd een zerk op zijn graf geplaatst. In 1914 besloot de gemeente fort Krayenhoff af te breken. De overblijfselen van de baron werden overgebracht naar begraafplaats Rustoord aan de Postweg en de grafzerk kreeg een plaats in het eerder naar hem vernoemde parkje aan de Krayenhofflaan. Op de door een hekwerkje omringde zerk staat de volgende Latijnse tekst:
SUPREMO CONSENSU De vertaling van de tekst luidt ongeveer als volgt: |
