| bioportnummer | 00963676 |
|---|---|
| geboren |
1 mei 1735
Doesburg |
| gestorven |
22 mei 1819
Apeldoorn |
| alternatieve namen |
|
| sekse |
|
| rubriek(en) |
|
| reden van roem | Vanaf 1771 in dienst van de marine van Rusland en verwierf zich roem als opperbevelhebber in de strijd met de Turken van het Osmaanse Rijk (die hij tot twee maal toe in 1773 versloeg in de Zwarte Zee). Na terugkeer uit Rusland in 1775, trad hij weer in dienst bij de Admiraliteit van Amsterdam. Van Kinsbergen werd 'held van de Doggersbank' (een zandbank in de Noordzee) tijdens een zeeslag aldaar met de Britten in 1781 (tijdens de Vierde Engels-Nederlandse Oorlog van 1780-1784), waarbij de marine de koopvaardij escorteerde. Door zijn reputatie als zeeheld, werd hij door stadhouder-prins Willem V aangetrokken om marinezaken te regelen en vloothervormingen door te voeren |
| vader | Johann Heinrich Ginsberg (1706 - 1786) |
| moeder | Petronella van Nuyl (1704 - 1771) |
| getrouwd met | Hester Hooft (1748 - 1795, burgemeestersdochter te Amsterdam en weduwe van schepen, George Clifford), op 23 juli 1786 te Beverwijk |
| beroep/functies | jonkheer, admiraal der marine, lid Comite Centraal van Marine en Koloniën (van 1808-1810), senateur (van 1811-1812) en lid Provinciale Staten van Gelderland (van 1814-1819). Van Kinsbergen werd op 6 juli 1806 benoemd tot staatsraad (lid Raad van State) en honorair kamerheer van de Franse 'koning van Holland', Lodewijk Napoleon. In 1810 werd hij door koning Lodewijk Napoleon in de adelstand verheven, met de titel: 'graaf van Doggersbank' |
| opmerkingen | Van Kinsbergen kreeg postuum in 1821 een praalgraf in de Nieuwe Kerk te Amsterdam (dichtbij dat van Michiel de Ruyter). Het betreft een leeg cenotaaf want de resten van Van Kinsbergen werden begraven in Apeldoorn. Na het overlijden van zijn echtgenote in 1795, keerde hij in 1796 terug naar Elburg (woonplaats van zijn jeugd) en wijdde zich aan liefdadigheid. |